Olivia Dunham. Charlie Francis, FBI.
W poprzednich odcinkach.
Nie miałaś wyboru.
Czymkolwiek to coś było, to nie był Charlie.
Przeszłaś ciężką próbę.
Co to jest?
Sam Weiss, człowiek, który mi pomógł.
Możesz ściągnąć buty, skończyliśmy.
- Dopiero przyszłam. - Przyjdź jutro.
Do tego czasu znajdę ci świetną kulę.
Powiedziano mi, że możesz mi pomóc.
Powodzenia, agentko Dunham.
Nieczynne.
Chyba jestem ci winna podziękowanie.
Odzyskałam wspomnienia,
więc...
pomyślałam, że nie będę tego potrzebować.
Kto zmarł?
Ty i twój partner, Charlie,
byliście dość blisko?
Tak.
Odzyskanie pamięci
nie było twoim jedynym problemem.
Jasne, że mam inne, ale...
z nimi umiem sobie poradzić.
Oczywiście.
Gdybyś mnie zapytała,
czego ci teraz potrzeba, agentko Dunham,
to odparłbym, że czegoś,
co pomoże ci uporać się z tym wszystkim, przez co przechodzisz...
Czegoś, co pomoże...
nadać temu wszystkiemu sens.
Na przykład kręgle.
Niemożliwe! Ona żartuje!
Nie, mam inną propozycję dla ciebie.
Właściwie taką, jak kręgle.
Pomyślisz, że gadam głupoty,
ale chodzi o to, Olivio...
czy przyznasz się do tego, czy nie,
twoje życie to koszmar.
Mam nadzieję, że lubisz czerwony kolor.
Jezu, Greg, Carl się naprawdę wściekł na ciebie.
Coś ty zrobił, człowieku?
- Lepiej tam idź. - Idę.
Nareszcie. Czekaliśmy.
Dobrze się czujesz?
Wiesz, ile sprawiłeś mi kłopotów?
Zniszczę cię!
Co, do diabła?
Greg, oszalałeś?
FRINGE 2x05 "Dream Logic"
Tłumaczenie: cy8er Korekta: Jandulka
Wnieś to tutaj, proszę.
Poczekaj.
Walter, co ty robisz?
Ścielę sobie łóżko.
Mam kominek, który mnie rozgrzeje,
a jeśli zgłodnieję w środku nocy,
do kuchni jest tylko 13 kroków,
a 13 to liczba pierwsza
i znak pomyślności.
Wiesz, że masz już sypialnię, prawda?
Na piętrze.
Wiem, o czym myślisz.
Nie martw się, synu.
Obiecuję, że będę zakładał majtki na noc,
żeby uniknąć żenujących sytuacji,
jeśli przyprowadzisz do domu jakąś koleżankę.
Puk, puk.
Agentka Farnsworth.
Witaj w naszym nowym domu.
Dziękuję.
Prezent powitalny.
Uwielbiam prezenty.
Hej.
- Walter, daj spokój.
Włoski chleb, ciabatta.
- Imponujące, Walter. - Tak!
Na szczęście.
Dla ciebie też coś mam.
Oo, nie powinnaś.
Agentka Dunham to przysłała.
Mężczyzna nie pamięta, że zabił swojego szefa,
a później coś dziwnego działo się z jego oczami.
Tu napisano, że istnieje nagranie wideo.
Widziałam je.
Cokolwiek działo się z tym mężczyzną,
nie było to normalne.
Mam to zjeść czy zachować?
Zrób, co zechcesz.
Pakuj się, Walter.
Lecimy do Seattle.
Dziękuję.
Proszę bardzo.
Ma pan wizytówkę?
Gdybyśmy potrzebowali taksówki.
Dziękuję.
Dziękuję że przyjechaliście.
Przywieźliśmy pana Leadera wczoraj, około 18.
Nie mogliśmy nic z niego wydobyć.
Nie chce współpracować?
Nie reagował.
Dopiero co zdołaliśmy go obudzić.
Powoli.
Spał przez 16 godzin?
Jakby był odurzony.
Lekarze ocucili go kilka minut temu.
Peter, ja nie chcę tam wchodzić.
Wolę zostać tutaj.
Dobrze.
Może nam pan powiedzieć, co się stało, panie Leader?
To nie ma sensu.
Pamiętam, że jechałem po lunchu do pracy,
wjechałem do garażu,
a potem leżałem na podłodze w biurze Carla Langdona.
Oni mnie powstrzymywali.
Nic więcej pan nie pamięta
z wczorajszego dnia?
Czegoś niezwykłego?
Pomyśli pani, że oszalałem.
Proszę spróbować.
Biuro...
Widziałem biuro
pełne potworów.
A Carl był ich przywódcą.
Miał rogi...
jak jakiś demon.
Wiem. Brzmi jak szaleństwo.
Prawie jakbym śnił
albo jak...
Panie Leader?
- Panie Leader? - Walter!
Co się dzieje?
Greg!
Nie może pani tu wchodzić, pani Leader.
Co się z nim dzieje?
- Greg! - Pani Leader. Proszę!
O mój Boże! O mój Boże!
Nie, Greg!
Nie! Ne!
A to dziwne.
Ciepły.
Powinien już ostygnąć.
Piekarnik...
Peter, chyba zapomniałem go wyłączyć.
Walter, nigdy go jeszcze nie włączaliśmy.
Jesteś pewien?
Walter, nie włączyliśmy piekarnika.
Nie zostawiliśmy otwartych drzwi wejściowych,
a dom nie spłonie przez toster.
Co się z tobą dzieje, Walter?
Zachowujesz się dziwnie, odkąd tu jesteśmy.
Przepraszam, wciąż czekamy na toksykologię,
ale morfologia krwi...
Ostry niedobór tyroksyny,
zaskakująco wysoki poziom hormonów nadnercza.
Skąd pan to wiedział?
Natychmiastowa siwizna,
hiperkeratotyczne zmiany skórne,
i oczywiste oznaki odwodnienia.
Wygląda na to, że ten człowiek zmarł z powodu...
skrajnego zmęczenia.
To nie ma sensu.
- Ludzie nie umierają... - Nie, o ile nam wiadomo.
Ale zostało to udokumentowane na szczurach.
Muszę wziąć to ciało do mojego laboratorium.
Pańskiego laboratorium?
- W Bostonie. - Walter, jestem pewien,
że mają tutaj wszystko, czego potrzebujesz.
Proszę wybaczyć, doktorze.
Peter, muszę wrócić do domu.
Nie podoba mi się tutaj.
- Walter. - To miasto śmierdzi.
- Walter. - I jest wilgotne!
Przypomina mi St. Claire,
zakład dla obłąkanych, w którym byłem.
Peter, ja chcę wrócić do domu.
Ty zostań. Pomóż agentce Dunham, ale...
Dobrze.
Znajdziemy kogoś, kto weźmie cię do domu.
Dziękuję.
Wygląda na nieszkodliwego.
Wygląd może zwieść.
Kolego, pracuję w Biurze od trzech lat.
Lot samolotem z twoim ojcem to żaden problem.
Racja.
Trzymaj jego konsolkę Sudoku pod ręką.
Książkę Maksa Plancka
na temat entropii znajdziesz w jego plecaku.
To powinno zająć go na kilka godzin.
I w żadnym razie, pod żadnym pozorem nie pozwól mu pić.
Lubi wypić?
Nie, ale zawsze jest spora szansa,
że ma we krwi środki psychotropowe,
więc picie... to nie jest dobry pomysł.
Dziękuję, doktorze.
Naprawdę doceniam pańską współpracę.
Nie ma sprawy.
Czy ma pan wizytówkę?
Żebym... mogła przesłać kopię wyników.
Oczywiście.
Dziękuję.
Nie!
Nie możecie włożyć go nogami do przodu.
Wariaci! Wyciągnąć go.
Myślisz, że da sobie radę?
Walter czy agent Cashner?
Greg dzwonił do mnie codziennie po lunchu.
Wiedziałam, że coś się stało, kiedy nie zadzwonił.
Czy...
Czy ostatnio zachowywał się jakoś inaczej?
Był trochę bardziej zmęczony niż zwykle,
ale dużo pracował.
Nie chorował?
Nie miał halucynacji?
Nie, żadnych.
Nie mogę uwierzyć, że go nie ma.
Pani Leader...
Czy pani mąż miał problemy ze snem?
Te książki.. ”Przewodnik po zaburzeniach snu”,
”Zrozumieć sen”...
Kiedyś lunatykował.
Czasem budził się w kuchni
po przygotowaniu całego posiłku.
Czy kiedykolwiek był brutalny?
Nie, nigdy.
Poza tym był wyleczony.
Odwiedził kilku specjalistów.
Nie lunatykował od sześciu miesięcy.
Będziemy potrzebować nazwisk tych lekarzy.
Czy przypadkiem nie prowadził dziennika snu?
- Tak. Chciałby pan go zobaczyć?
Bardzo proszę.
W samą porę.
Pomóż mi z tym diabelnym workiem na ciała.
Tu agent Cashner.
Walter, jest prawie północ.
Tak, potrzymam.
Lot był ożywczy.
Podczas turbulencji nad Ohio
czułem się jak w brzuchu schwytanego wieloryba.
Krzyczałem jak dziewczynka.
Jestem pewna, że z resztą
pasażerów poszło lepiej.
Nie, Bishop.
B-I-S-H-O-P.
Tak, mamy ciało.
O co chodzi?
Zatrzymali nasz bagaże.
Świeże mleko?
Nie, jestem całkiem pewien,
że dr Bishop nie miał w bagażu butelki surowego...
mleka.
Tak, rozumiem, że to niezgodne z prawem.
Jestem agentem federalnym.
To dziwne... Dziewięć szwów...
Chirurgiczne.
Nie ma powodów do cięcia w tym miejscu.
Astricks,
poproszę małą piłę do kości.
Astrid.
Tak?
Doktorze Bishop, przepraszam,
ale nie dostaniemy tych bagaży wcześniej
niż rano.
W porządku.
W zasadzie może mi pan asystować przy usuwaniu jego skalpu.
Kiedy przywyknie pan do zapachu, to może być niezłe przeżycie.
- Hej. - Hej.
Chyba cię nie obudziłem?
Co?
Fajne.
Tylko że ja naprawdę skończyłam.
Zgaduję, że kupiłeś swoją,
żeby imponować dziewczynom.
Mniej więcej.
Co masz?
Dziennik snu Grega Leadera.
Żona miała rację.
Od dwóch miesięcy spał średnio
osiem do dziesięciu godzin każdej nocy.
Więc jak mógł umrzeć z wycieńczenia?
Jest jeszcze dziwniej.
Używał tego również jako pamiętnika snów.
Zgadnij, o czym śnił swoje koszmary.
Demony?
Tak. Przynajmniej raz w tygodniu.
I nagle ustały dwa miesiące temu.
Myślisz, że to był jakiś wyjątkowy rodzaj lunatyzmu?
Nie, lunatycy ogólnie nie są brutalni.
I odwrotnie niż Greg Leader
nie pamiętają swoich doznań.
Gdzie się tego nauczyłeś? W MIT?
Jako dziecko miałem koszmary,
prawie każdej nocy.
Więc wiem kilka rzeczy na ten temat.
Przepraszam. To musiało być straszne.
Właściwie to była jedna z niewielu okazji
w moim dzieciństwie, żeby Walter się do czegoś przydał.
Kazał mi ćwiczyć.
Każdej nocy przed snem
powtarzałem w myślach mantrę.
"Proszę, nie śnij dziś w nocy. Proszę, nie śnij dziś w nocy.
Proszę, nie śnij dziś w nocy. "
Zadziałało?
Cóż, nie możesz powstrzymać snów,
ale sprawiło to, że ich nie pamiętałem.
Z okresu między 8. a 19. rokiem życia
nie pamiętam ani jednego snu.
Koszmary znikły.
Mamy kolejny przypadek.
Facet na motorze zginął w zderzeniu.
Musiał jechać 60 km/h.
- I to go zabiło. - Ona też zginęła?
Nie żyje, ale nie z powodu wypadku.
Ellen dzwoniła, żeby mi powiedzieć,
że wraca z biura do domu.
Rozmawialiśmy, kiedy...
Powiedziała, że zobaczyła potwora.
Widzieliście jej siwe włosy?
Co jej się stało?
Proszę trzymać to nieruchomo, agencie Casper.
Cashner.
Często robi takie rzeczy?
Mózgi? Nie.
Ale Walter jest szczególnie podekscytowany,
kiedy mamy okazję.
Spójrz na to.
Zadzwonisz do Petera?
Ja odpadam.
Hej, Walter chce z tobą rozmawiać.
Włókno? Jakie włókno?
Panowie, poczekajcie chwilkę. Mogę rzucić na nią okiem?
Jakiś mały czip komputerowy
wbudowany w jego śródmózgowie.
Wzgórze mózgowe?
Tak, to miałoby sens. Świetnie, synu.
Poczekaj, Walter. Agentko Dunham!
Przepraszam.
Do czego służy... to wzgórze?
Dlaczego jest takie istotne?
To część mózgu, która reguluje sen.
Czego tak szukasz?
Tego.
Obie ofiary miały wszczepione implanty.
To bioczip.
Interfejs między mózgiem a komputerem.
Ten konkretny czip
ma nadajnik, dzięki czemu jest bezprzewodowy.
Więc to potrafi połączyć mózg i zdalny komputer?
Właśnie tak.
Na ile możemy się domyślić,
uważamy, że działa jak rozrusznik.
Monitoruje cykle snu
i kiedy to potrzebne, stymuluje wzgórze,
które wywołuje głębszy stan snu.
Pewien naukowiec w Seattle
pracował nad takimi prototypami.
To geniusz.
Śledzimy go od lat.
Dziękuję.
Powiadomię zespół.
Dr Laxmeesh Nayak?
Jestem Olivia Dunham z FBI.
Zastanawiamy się, czy zna pan może Grega Leadera
i Ellen Rosiello.
Tak, to moi pacjenci.
O co chodzi?
Oboje dopuścili się ostatnio morderczych ataków
a potem zmarli
z powodów, które wyglądają na skrajne wyczerpanie.
O Boże!
Doktorze Nayak, znaleźliśmy bioczip
wszczepiony w mózg pana Leadera.
- Czy wie pan... - Tak. Tak, oczywiście.
Obydwoje go mieli. Brali udział w badaniach
Wszczepił pan te czipy również innym ludziom?
To testy kliniczne na dużą skalę.
Mamy 60 osób w grupie kontrolnej
i 82 z bioczipami.
Potrzebujemy ich nazwisk,
wszystkich.
Pracuję nad tym czipem od lat.
Intensywnie go testowałem.
I nie ma usterki,
która mogłaby spowodować taką reakcję?
A jeśli nastąpiło spięcie?
Nawet gdyby tak się stało, czip powinien zostać pasywny.
Dlaczego to jest...?
Proszę tu poczekać.
Serwer głównego komputera.
Zawiera całość moich badań, akta pacjentów.
Wszystko zniknęło.
Akta pacjentów
zostały przywrócone na zewnętrznym serwerze.
Dam pani hasło.
Doktorze Nayak.
Mój asystent.
Zach, zadzwoń po pielęgniarki.
Potrzebujemy nazwisk wszystkich pacjentów.
Każdego, kogo pamiętają.
Pewnie. Już się za to biorę.
Hasło.
Dziękuję.
Doktorze Nayak, czy ktoś mógłby
chcieć ukraść pańskie dane
lub sabotować pana badania?
Nie wiem.
Przypuszczam, że kilka firm.
Czip był wartościowy?
Wstępne testy były niesamowite.
Czip leczył lunatyzm, nocne przerażenie...
Wszystkie poważne zaburzenia snu fazy nie-REM.
Ci ludzie potrzebowali odpoczynku,
a mój czip im pomagał.
Nie powinien ich krzywdzić,
a już z pewnością nie zabijać.
To nie ma żadnego sensu.
Doktorze Nayak, ma pan wizytówkę?
Do naszych akt.
Przyniosę pani.
Doktor wychodzi z siebie.
I poza oczywistym, czyli pieniędzmi,
nie zna żadnego powodu,
żeby ktoś chciał ukraść jego badania.
Ja znam.
Bioczip wpięty bezpośrednio we wzgórze,
który nie tylko reguluje sen,
ale działa również jak przekaźnik
do kory mózgowej,
kontrolującej również funkcje motoryczne.
Kontrola umysłu, Peter.
Nie pierwszy raz ktoś tego próbuje.
Opowiadałem ci o mojej pracy
nad projektem MK-ultra.
Oczywiście, wtedy myśleliśmy, że możemy to zrobić
za pomocą LSD i sugestii hipnotycznej.
Więc to możliwe?
Teoretycznie tak.
Jeśli przefaksuję ci schemat
architektury wewnętrznej tego urządzenia,
będziesz mógł przetestować czip, który masz u siebie?
Tak, ale muszę powielić jego funkcje
w neutralnym środowisku.
Ale gdybym miał żywy obiekt...
Walter, nie.
Żadnych studentów ochotników.
Odzyskałem bagaże.
Walter. Walter.
Walter, powiedz: "Żadnych studentów."
Dobrze, żadnych studentów.
Dobrze, oddzwoń do mnie, jak tylko będziesz mogła.
Rozmawiałeś z Walterem?
Tak.
Uważa, że może to być kontrola umysłu,
ale modyfikacja bioczipów
wymagałaby wielu prób.
Więc on sądzi, że ktoś
próbuje udoskonalić kontrolę umysłu,
przeprowadzając próby na kolejnych pacjentach?
To tłumaczyłoby pozorny brak motywu.
Tak.
Jak idzie spisywanie nazwisk?
Nayak podał tylko 26 pacjentów.
Lokalna policja zwozi ich do kliniki,
a tam usuwają im czipy,
Wciąż pozostaje nam...
ponad 50 pacjentów.
Słuchaj...
Olivia, wydaje mi się, że rozumiem,
przez co przechodzisz, ale...
ta rzecz, którą zabiłaś...
to nie był Charlie.
Wiem.
Chodzi o to, że...
Wiesz, mój pierwszy tydzień w pracy...
Brałam udział w prowokacji.
Irlandzcy przemytnicy
szmuglowali broń i kokainę.
Ja byłam oskarżycielem wojskowym,
więc nie miałam broni w rękach
od czasu szkolenia.
I nagle
jestem w podziemnym garażu,
w kuloodpornej kamizelce
i zastanawiam się, jak tu, do diabła, trafiłam.
Więc zrobiłam to, co zrobiłby każdy żółtodziób,
i zaczęłam się rozglądać za wyjściem.
I wtedy wszedł Charlie.
Facet, którego wtedy nie znałam...
Taki szorstki.
I...
powiedział...
"Wszystko będzie dobrze."
I muszę się z tym pogodzić...
że on...
odszedł...
I że już nie wróci.
Więc... Pójdę do
kliniki Nayaka,
sprawdzę, czy uda się pomóc pielęgniarce
zidentyfikować pacjentów.
Dobrze.
To było podwójne zamówienie ze stolika nr 9, tatku.
No i co twoi przyjaciele myślą o mojej mussace?
Byli w siódmym niebie.
Cholerna racja.
Naprawdę chce pan zwiększyć dawkę?
Doktorze Bishop, jadę na lotnisko,
wracam do Seattle.
Mógłby pan pożegnać
ode mnie agentkę Farnsworth?
Oczywiście.
Zanim pan wyjdzie, proszę mi wyświadczyć przysługę
i powąchać to.
Mój zmysł zapachu trochę zawodzi.
Pewnie przez francuską paloną kawę, którą piłem na śniadanie.
Malina?
Proszę pozostawić pannę Barage w uśpieniu jeszcze przez 10 minut.
Potem przywieźcie kolejnego pacjenta.
Co się tu dzieje?
Rozumiem, że jesteście zdenerwowani.
Powinniśmy skontaktować się też z lokalnymi aptekami.
Będą mogli sprawdzić,
kto zrealizował receptę
od doktora Nayaka w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
Przepraszam. Halo?
Co u ciebie ciekawego?
wszystko po staremu.. Maluję paznokcie u stóp
i planuję wycieczkę na wybrzeże.
Zbierasz wizytówki?
Tak.
Mam już... osiem.
Osiem? Prosiłaś wszystkich, którzy noszą coś czerwonego?
Tak.
Co mam teraz zrobić?
Połóż je przed sobą, jakbyś układała pasjansa.
Teraz weź długopis i zakreśl kółkiem pierwszą i ostatnią
literę w każdym nazwisku.
Kiedy skończysz,
wszystkie litery, które zakreśliłaś,
spisz na kartce papieru.
Masz?
Tak.
Co teraz?
Teraz mieszaj.
Mieszać?
Mieszaj, szukaj anagramu, układaj słowa.
Znajdź zdanie.
Jakie zdanie?
Czego mam szukać?
Tego, co chcesz usłyszeć.
Domyślisz się. Muszę kończyć.
Wiesz co? Naprawdę nie mam na to czasu.
Dunham.
Agent Broyles?
Akta pacjentów Nayaka zniknęły.
Serwer w firmie przechowującej dane
został wyczyszczony w ciągu ostatniej doby.
Możemy wytropić IP hakera?
Mogło go wcale nie być.
Nie ma śladów ataku DDoS
i biorąc pod uwagę poziom zabezpieczeń w tej firmie,
uważamy, że ten, kto skasował dane,
musiał znać hasło.
Więc to był ktoś z kliniki?
Na to wygląda.
Niemożliwe!
Moi pracownicy to dobrzy ludzie.
Wszyscy pracują tu od lat.
Jesteśmy rodziną.
Czy wszyscy znają hasło?
Nie było powodu, żeby go nie znali.
Mówię pani...
nikt z nich nie zrobiłby tego.
Agentko Dunham.
Kolejny.
Jej oczy oszalały.
Włosy jej posiwiały, a potem upadła.
Nie rozumiem.
Krzyczała, że jesteśmy kanibalami,
a potem zaatakowała mnie nożem.
Musiałem ją odpychać.
Ona... była taka szczęśliwa.
To nie ma sensu.
Leanne cierpiała na nocne lęki.
W zeszłym tygodniu była u mnie w biurze.
Musimy przygotować publiczne oświadczenie.
Zadzwonię do specjalisty od kontaktów z mediami,
żeby umieścił ogłoszenie w lokalnych wiadomościach.
Zach Miller, mój asystent...
nie przyszedł do pracy.
Nie odbiera telefonu.
Zach Miller? FBI.
Przestań gadać z federalnymi, albo zginiesz jak Zach.
Olivia.
Myślę, że dlatego nie odbierał telefonu.
Walter, co się stało agentowi Cashnerowi?
Odurzyłem go.
Odurzyłeś go?
Walter...
Nie mów mi, że włożyłeś mu do głowy ten czip.
Nie, chociaż chciałem.
Ale wtedy uświadomiłem sobie, że mogę przymocować czip
do siatki EEG,
a sygnał dotrze do jego mózgu.
A jak zamierzasz wydawać mu polecenia?
Podłączyłem neurostymulator
na tej samej częstotliwości.
Jeśli teoria Petera jest słuszna
i chodzi o kontrolę umysłu,
czip powinien otrzymać polecenie stąd,
przez neurostymulator. Przetłumaczy go
na impulsy, które mózg agenta Cashnera
będzie mógł zrozumieć.
Pomóż mi to założyć.
Walter, myślę, że to niedobry pomysł.
Nie bądź taka zasadnicza.
Mówiłem ci już: nauka powinna być zabawna.
No dalej.
Spójrz na jego stopy.
Stopy. Patrzę.
Nic?
Nie.
Walter, o co chodzi?
Albo zielony jednorożec przebiegł przez laboratorium,
albo ja przypadkiem zażyłem LSD.
Och, to musi być meskalina.
Za szybko działa.
To nie meskalina.
To coś zupełnie innego.
Myślę, że wcale nie narkotyk.
Mam pomysł, co to może być.
I nigdy wcześniej nie otrzymał pan czegoś takiego?
Nie, oczywiście że nie.
Wyślę kopię tego
do naszego laboratorium.
Zbadają pismo,
papier i tusz.
A w międzyczasie policja zaoferowała
ochronę na zewnątrz kliniki,
a detektyw Green będzie obserwował pana dom.
A teraz, jeśli można,
spróbujemy znaleźć resztę pana pacjentów.
Proszę się nie martwić, doktorze Nayak.
Złapiemy go.
Będzie pan mógł wrócić do swojej pracy.
Zadzwonimy, jak tylko się czegoś dowiemy.
Proszę zostawić wiadomość
po sygnale.
Powiedziałem im.
Pokazałem im twoją cholerną notatkę,
więc równie dobrze możesz przestać.
Zatem to nie kontrola umysłu?
Nie, Peter, twoja teoria była zła.
Czipy dra Nayaka nie otrzymują poleceń.
One nadają olbrzymią ilość danych.
Walter, bioczipy powinny nadawać dane.
To ich zadanie: monitorować cykle snu.
Czipy nie tylko monitorują sen.
Mają dostęp do wszystkich danych sensorycznych,
które przechodzą przez wzgórze
Każdy kolor, dźwięk,
i obraz w trakcie snu.
Walter, czy ty twierdzisz, że bioczipy dra Nayaka
kradną sny?
Dokładnie, moja droga.
Dziennik snu pana Leadera.
Spał godzinami, ale nigdy nie miał snów.
Zanim dotarły do świadomości,
były przechwytywane,
więc ich nie miał.
Mózg nie mógł się zregenerować, a to...
Doprowadziło do śmierci przez wycieńczenie.
Dokładnie.
Co więcej,
uważam, że czipy mogły
włączać stan snu w czasie, kiedy pacjent był obudzony,
co prowadzi do paranoi, halucynacji,
i całkowitej niemożności
odróżnienia snu od jawy.
Czyli do tego stanu, którego byliśmy świadkami.
Walter, po co komuś
dostęp do snów innej osoby?
Dreszcz, Peter.
Pomyśl o najprzyjemniejszym śnie,
pomnóż to uczucie przez dziesięć,
wstrzyknięte w korę mózgową
w kilka sekund.
To naprawdę musi być przeżycie.
Walter, twierdzisz, że mamy do czynienia z nałogowcem?
Nie tylko nałogowcem, moja droga.
Człowiek, który spróbował tego narkotyku...
W moim odczuciu,
ten człowiek stałby się jego niewolnikiem.
Musimy wrócić do hotelu.
O czym myślisz?
Walter uważa, że poszukujemy nałogowca, tak?
Mój ojczym był nałogowcem.
Był pijakiem.
I miał jakby dwie różne osobowości..
Jedną kiedy był trzeźwy, a drugą kiedy był pijany.
Im większe uzależnienie, tym większa różnica,
jak Jekyll i pan Hyde.
To jest lista pacjentów, którą napisał dr Nayak,
a tu jest pogróżka, którą otrzymał.
Pismo jest pochylone.
Spójrz na "G" i "F".
To napisała jedna osoba.
Dziękuję, detektywie Green.
Masz jedną wiadomość.
Powiedziałem im.
Pokazałem im twoją cholerną notatkę.
Więc równie dobrze możesz przestać.
Proszę.
Ster wodny ustawiony.
Dzięki, skarbie.
Jack, co ty robisz?
Jack!
Jack, co robisz?
Jack, musimy się wznieść
w powietrze!
Jack! November 822, pilot w niebezpieczeństwie!
Jack!
Peter, on jest podłączony.
Spróbuję wyłączyć program.
November 822 do kontroli naziemnej,
mamy problem!
Muszę spróbować
odłączyć serwer.
Możesz to wyłączyć?
Chyba jest zablokowany.
Jack!
November 822, ogłaszam 7700!
Dobra, odsuń się.
Jack! Jack!
Jack.
Nie żyje.
Hej.
Rozmawiałem z kontrolą lotów na Union Lake.
Incydent z pilotem hydroplanu, pacjentem dra Nayaka.
Wszyscy są cali i zdrowi.
Dobra robota.
Sprawdziłem panel kontrolny Nayaka.
Wszystkie wskaźniki świeciły na czerwono.
Myślisz, że chciał odejść
jeszcze w blasku chwały?
Myślę, że to było dużo bardziej skomplikowane.
Pamiętasz, jak przerażony był Nayak,
kiedy mu powiedzieliśmy, że jego pacjenci umierają?
Chyba nie bardzo wiedział,
co knuje jego ciemna strona...
Aż do dzisiaj.
Więc to był jego sposób na zakończenie wszystkiego...
Ironia losu.
Uzależnienie od snów stało się jego koszmarem,
i to takim, z którego nie mógł się obudzić.
Może to był jedyny sposób.
WSZYSTKO
WSZYSTKO BĘDZIE
WSZYSTKO BĘDZIE DOBRZE
Tato, co się dzieje?
Co to jest?
Nic takiego.
Mówiłeś przez sen.
Chyba miałem zły sen.
Byłem dzieckiem,
w moim pokoju.
Ty też tam byłeś.
I to wszystko?
Nie pamiętasz?
Synchro and Edits: VeRdiKT
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl